31 dec, afsluiting van het jaar 2010

Zoals gezegd gaan wij tezamen met de doggy's er altijd op uit op de 31e december. Dit keer besloten we de bossen van Chaam te gaan ontdekken. Waar we beiden geen rekening meehielden, was dat het bos nog wit en glad kon zijn. De aangekondigde mist maakte dat de wandeling nog specialer was dan andere jaren. We hebben al eens gelopen terwijl het vroor zodat bij elke stap de bladeren zo heerlijk onder je voeten knisperden, sneeuwde, maar we hebben nog nooit gelopen in de mist maar wat is dat bijzonder. Het hele bos is verstild en mysterieus tegelijkertijd. Hier wat mooie plaatjes die het illustreren.

De gehele wandeling leek wel symbool voor het leven: goed uitkijken waar je loopt, je kan wel trouw de route belopen maar desondanks kom je voor verrassingen te staan, en dien je je eigen pad te kiezen, wees nooit te bang om hulp te vragen, er is niets mis mee om advies op te volgen( als ik dat had gedaan, was ik niet door het ijs gezakt terwijl lief veilig en droog de overkant haalde ;-)

dit is mijn persoonlijke favoriet

de doggy's genoten volop zoals je hier kunt zien:

EN

Genietend van de rust( we hadden het gehele bos voor onszelf hoe luxe en geen vuurwerk te horen of te zien), de stilte, van elkaar, de natuur, al lopende het jaar evalueren qua hoogte-, en dieptepunten, welke uitdagingen we voor ons zien, waar we aan willen werken, wat we willen behouden, was het wederom een mooie afsluiting van het jaar.

Thuisgekomen heerlijk warm geworden en ons voorbereiden op de avond die voor ons lag, terugkijkend op een mooie dag en in afwachting van 2011. Een heel nieuw jaar ligt weer open. Wat zal het ons brengen!

Iedereen alle goeds voor 2011.

ps: terwijl ik dit type, wordt lief op de hoogte gebracht door een buurman dat er 6 ramen in onze binnenruimte van het appartementencomplex zijn ingegooid. Mogelijk uit boosheid dat men al als voorzorgsmaatregel de voordeur naar de brievenbussen al had afgesloten zodat men geen rotjes naar binnen kon gooien. Welkom realiteit!

En toen was het bijna 2011, een korte terugblik op 2010

Wat een bijzonder jaar was 2010.Dit jaar gaat het jaar in waarin ik weer contact kreeg met mijn ouders en broer en diens gezin, mijn schoonzusjes met hun mannen, er achter kwam dat ik eigenlijk de bijnaam Remi niet verdien want wat was de woonkamer gevuld met mensen die ik een warm hart toedraag en zij ons blijkbaar ook toen wij besloten te vieren dat wij 12 1/2 jaar getrouwd waren van de 22 jaar die wij samen zijn. Mensen die zich speciaal voor deze avond hun best hadden gedaan qua creativiteit, out-fit( mijn beste vriendin die ik alleen ken in spijkerbroek droeg nu ineens een rokje)

Het was leuk, gezellig, warm. Wij die nooit onze verjaardagen vieren, vierden dit dus wel en wat was het goed. Leuk om te zien dat de vrienden die elkaar niet kenden- behalve van naam- ook in het echt klikte. Dat de beide families het leuk vonden om elkaar weer te zien.

Het was een succes, de 27e november. Zo'n succes dat ik die altijd zo aanhikte tegen de decembermaand ineens merkte dat ik zin had in Kerst. Kerst, het ultieme familiefeest waarin de media en vele commercial mij altijd het gevoel gaven dat ik zo mislukt was als mens, dochter, vriendin, want wij vierden het altijd samen, wat goed was maar altijd met het gevoel dat het anders kon.Voor ons geen kerst met vrienden die de Kerst met hun eigen gezin vierden, of met hun familie of met onze eigen familie want dat was nooit gezellig, maar dit jaar was het anders. Kerstavond bij schoonzus, 1e kerstdag spontaan met dezelfde schoonzus en man, naar het strand waar de doggy's zo'n plezier hadden, 2e kerstdag spontaan borrelen bij vrienden wat supergezellig was en 's avonds samen heerlijk koken en daarna heerlijk in een boek met een gezellig muziekje op de achtergrond. En nu, nu is het 1 dag voor oud- en nieuw.

31 december brengen wij altijd door in de natuur aangezien ik bang ben voor vuurwerk en de doggy's niet en wat is er heerlijker om door het bos te lopen met je lief, ergens wat te drinken, warm te worden en dan op naar huis alwaar de doggy's zich heerlijk tegen je aan vleien, en wij rozig van de wandeling en warmte, proosten op het oude jaar en het nieuwe jaar verwelkomen. Dit vieren wij altijd bewust met zijn 2en, hoe vreemd dat ook mag klinken, maar dit is onze traditie sinds 7 1/2 jaar, sinds wij onszelf hondenbezitters mogen noemen en aan een goede traditie torn je niet. die houd je in stand ;-), alleen met het verschil dat dit jaar alles anders was. Mijn gezondheid is nog steeds niet je van het, maar mentaal is het een wereld van verschil en dat maakt alles anders. Dus 2011, ik ben er klaar voor.

Ik wens iedereen alle goeds en veel liefde, warmte, gezelligheid, geluk toe in 2011.